مگـــــــر می شــــــود
در دشــــت ازدحـــام محنـــت شقایـــــق را
تنــــها یافـــت ودلتنــــگ نشـــد؟
مگــــــر می شــــــــــــود
نــــــوازش آبــــــــــــــ را
بر پهنــــه ی گونــــــه ای تکیـــــده
دیـــــد ودر ســـرچشمــــه
یقیـــن شنــــاور نشـــــــد؟
یا در قفـــس انـــــــــدوه گرفتـــــار شــــــد
ودر التهـــــاب انتظــــار بی تــــاب نشـــد؟
مگـــــــر می شــــــــــود
باسـایه تکــــــ درختــــــ کوچــه ی خلــوت
دمخــــــور نشـــــــــــد ؟
یا افزایــش زمزمـــه ی بــــاد در شـــب را
شنیــــد وهمســـــفر قاصـــــدک نشــــــــد؟
مگـــــــــر می شـــــــود
از هجـــــوم الفـــــت شبپــــــــره
به فانــــــوس اندیشـــــــه
پا برهنـــــــه
گریـــــــــزان شـــــــــد؟
یا عکــــــــس قایقــــــــــــــی را
با پــــاروی شکســـــــته
در آبـــــــــــ دیـــــــــــد
وبه افســــون حسـرت دچار نشد؟
مگـــــــر می شــــــــود
زیر چتر سپهـــــــر پنــــاه گرفت
و در بــارش ابرهای تیــره غفلت
خیــــــــــس نشـــــــــد؟
نوشته شیـــــلا چابلی
۱۳۹۰/۴